ΚΟΡΙΤΣΙ Η ΑΓΟΡΙ? Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ

cartoon-simple-style-boy-girl-flirting-17876090

Τι είναι ταυτότητα;
Η Ταυτότητα περιγράφει τα χαρακτηριστικά που μας προσδιορίζουν και μας διαφοροποιούν ή μας ταξινομούν σε ομάδες ή υποομάδες παραδείγματος χάρη μπορεί κάποιος να προσδιοριστεί από τον τόπο καταγωγής του έτσι λέμε ότι κάποιος είναι Πελοποννήσιος ή Κρητικός. Ένα πολύ βασικό στοιχείο της ταυτότητας είναι το φύλο. Συχνά η ερώτηση που κάνει κάποιος σε ένα μωρό είναι: τι είναι κοριτσάκι ή αγοράκι; Η απάντηση αυτή θα δείξει την ταυτότητα του φύλου.

Τι είναι ταυτότητα φύλου;
Ταυτότητα φύλου o αυτοπροσδιορισμός ενός ανθρώπου σχετικά με το φύλο του. Και αυτό εκφράζεται στην αυτοεκτίμηση και τη συμπεριφορά.

Ρόλος Φύλου: οτιδήποτε κάνει ή λέει ένα άτομο για να δείξει στους άλλους και στον εαυτό του ότι είναι άνδρας ή γυναίκα.

Η ταυτότητα και ο ρόλος αποκτώνται κατά την παιδική ηλικία. Τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής είναι πλέον κρίσιμα για την διαμόρφωση της ταυτότητας φύλου. Τα παιδιά αναπτύσσουν μια στοιχειώδη ταυτότητα φύλου από τους 18 μήνες ως τα 3 χρόνια.

Διαμόρφωση της Ταυτότητας Φύλου.

Από Πολύ νωρίς το παιδί αποκτά το 1ο σημείο αυτοαναφοράς. Το όνομα του.

Μεταξύ 2-3.5 ετών: Τα παιδιά δηλώνουν αν τα ίδια είναι κορίτσια ή αγόρια. Χρησιμοποιούν σωστά τις λέξεις «μαμά», «μπαμπάς», «αγόρι», «κορίτσι», και έχουν επίγνωση ότι αυτές οι λέξεις ανήκουν στη μια κατηγορία ή στην άλλη.
Η ταυτότητα φύλου ως αγόρια ή κορίτσια βασίζεται αποκλειστικά στην εξωτερική εμφάνιση. Τα παιδιά διαχωρίζουν τα αγόρια- κορίτσια από τα ρούχα, τον τρόπο ομιλίας, τα μαλλιά. Επίσης, δεν κατανοούν ότι το φύλο είναι ένα σταθερό και μόνιμο στοιχείο της ταυτότητας και μπορεί να λένε «όταν μεγαλώσω θα γίνω μαμά» ή «θα έχω μούσι όπως ο μπαμπάς»

Μεταξύ 3.5-4.5 ετών: Η έννοια του φύλου γίνεται πιο σταθερή μέσα στο χρόνο αλλά μπορεί να μεταβληθεί ανάλογα με την κατάσταση π.χ. Όταν ένα αγόρι ντύνεται ή συμπεριφέρεται όπως ένα κορίτσι για το παιδί γίνεται κορίτσι.

Γύρω στα 5: Αντιλαμβάνονται ότι το φύλο παραμένει σταθερό, το ίδιο άσχετα από αλλαγές στην εμφάνιση, στα ρούχα ή τις δραστηριότητες και σε αυτή την ηλικία αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τις διαφορές των δύο φύλων όχι με βάση την εξωτερική εμφάνιση αλλά με βάση τα στερεότυπα που καθορίζουν την προσωπικότητα και την κοινωνική συμπεριφορά. Από αυτήν την ηλικία το παιδί επιδιώκει να συμπεριφέρεται με συμπεριφορές κατάλληλες για την δική του ταυτότητα φύλου π.χ. Επιλέγει παιχνίδια που ταιριάζουν πιο πολύ στο ότι είναι κορίτσι ή αγόρι. Ντύνεται με αγορίστικο και κοριτσίστικο τρόπο

Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ 3 έως 6 ετών μπορεί τα παιδιά να έχουν την τάση να προτιμούν ρούχα και παιχνίδια του αντίθετου φύλου. Συνήθως, αυτό είναι φυσιολογικός πειραματισμός που τα βοηθά να κατανοήσουν το φύλο τους και το φύλο των άλλων, αλλά σύντομα τον εγκαταλείπουν.

Στην ηλικία 4-11 ετών προτιμούν για παρέα παιδιά του ίδιου φύλου. Και αυτό συμβαίνει γιατί σε αυτή την ηλικία τα παιδιά αρχίζουν να γνωρίζουν και να εκτιμούν το γεγονός πως ανήκουν σε μια ομάδα βάση του φύλου τους. Επίσης, οι ομάδες κοριτσιών και αγοριών έχουν έντονο ανταγωνισμό μεταξύ τους. Λένε συνθήματα « αγόρια ιππότες κορίτσια μαύρες κότες». Και μπορεί αν ένα αγόρι ή κορίτσι αν βρεθεί στην άλλη ομάδα να το κοροϊδέψουν.

Παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο στη διαμόρφωση του φύλου:

φυλο

Βιολογικοί Παράγοντες
• Χρωμοσώματα
• Γονάδες
• Ορμόνες
• Εσωτερικά εξωτερικά γενετικά όργανα
• Διαφοροποίηση του εγκεφάλου
• Ορμόνες κατά την εφηβεία

Ψυχοκοινωνικοί Παράγοντες
• Ο καθορισμός του φύλου κατά τη γέννηση π.χ. αυτό που δηλώνει ο μαιευτήρας ως φύλο του νεογέννητου
• Εικόνα Σώματος
• Συμπεριφορά των άλλων

Το ανατομικό φύλο επιβάλλεται στον καθένα μας από τη στιγμή που γίνεται η γονιμοποίηση καθώς ένας ορισμένος συνδυασμός μητρικών και πατρικών χρωματοσωμάτων καθορίζει στο έμβρυο το γενετικό του κώδικα.

Το παιδί γεννιέται: Κατά τη γέννηση του εμβρύου ο μαιευτήρας είναι ο πρώτος που ονοματίζει το φύλο και το προσδιορίζει. Είναι Αγόρι ή Κορίτσι. Μετά σημαντικό ρόλο έχει η Εικόνα Σώματος που αναπτύσσει το παιδί.

Την εικόνα σώματος του την μαθαίνει με διάφορους τρόπους.
• Στο τέλος του πρώτου έτους το παιδί, αρχίζει να εξερευνά τα χαρακτηριστικά του προσώπου της μητέρας του και συνέχεια στρέφεται προς τον εαυτό του και το δικό του σώμα. Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας από 2 – 5 ετών δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον για τα γεννητικά τους όργανα. Τα παιδιά αγγίζουν αρκετά συχνά τις ερωτογενείς ζώνες του σώματος τους –τα γεννητικά όργανα- και απολαμβάνουν την ευχαρίστηση που τους δίνει η ενέργεια τους αυτή. Το γεγονός ότι «κάνουν τέτοια πράγματα» προκαλεί στους γονείς εντελώς αδικαιολόγητα μεγάλη ανησυχία. Οι γονείς που ανησυχούν υπερβολικά εκτός του ότι δημιουργούν πρόβλημα στον εαυτό τους ίσως δημιουργούν πρόβλημα και στο ίδιο το παιδί. Η πιο σωστή τακτική είναι να δώσουμε στο παιδί έναν λογικό βαθμό ελευθερίας να εξερευνήσει το σώμα του χωρίς άθελα μας να δίνουμε στον νηπιακό αυτόν αυτοερωτισμό μεγαλύτερη σημασία από όση πραγματικά του αξίζει.
• Γυρίζει γυμνό στο σπίτι
• Ρωτάει για τις ανατομικές διαφορές των δύο φύλων.
• Επιζητά να αγκαλιαστεί με μεγάλους ή άλλα παιδιά. Προσπαθεί να φιλήσει άλλα παιδιά
• Προσπαθεί να μπει στην τουαλέτα μαζί με άλλα παιδιά
• Επιζητά να κάνει μπάνιο μαζί με άλλα παιδιά
• Κρυφοκοιτά όταν άλλα παιδιά πηγαίνουν στο μπάνιο
• Επιζητά να θωπεύσει το στήθος της μητέρας του
• Παίζει «το γιατρό» με άλλα παιδιά καθώς είναι ένα παιχνίδι που επιτρέπει στο παιδί να αγγίζει τα άλλα παιδιά και να εξερευνά το σώμα

Κατά τη σχολική ηλικία το παιδί περνάει μια λανθάνουσα περίοδο όπου έχει βασική προτεραιότητα να βρίσκεται σε ομάδες του ίδιου φύλου και να οικειοποιηθεί τα κοινωνικά στερεότυπα που υπάρχουν για τα «αγόρια» και τα «κορίτσια» προκειμένου να είναι αποδεχτά από τους άλλους.

Έπειτα, το άτομο μπαίνει στην εφηβεία όταν πλέον το κορίτσι έχει την πρώτη έμμηνη ρύση και το αγόρι την πρώτη εκσπερμάτωση. Τα αγόρια βιώνουν συχνά ονείρωξη. Επίσης παρατηρούνται και άλλες σωματικές αλλαγές όπως είναι η αύξηση του στήθους για το κορίτσια, η ανάπτυξη της τριχοφυΐας και απότομη αύξηση ύψους. Οι σωματικές αλλαγές έχουν επίδραση στην εικόνα του σώματος.

Αν και υπάρχουν ατομικές διαφορές στον χρόνο που κάθε ένα άτομο μπαίνει στην εφηβεία, για τα κορίτσια η εφηβεία ξεκινά γύρω στο 10ο έτος ενώ στα αγόρια γύρω στο 12ο έτος.

Ήβη (11-14 ετών)
• Ο έφηβος είναι υπεραπασχολημένος με την εξωτερική του εμφάνιση
• Πειραματίζεται σεξουαλικά κυρίως με τις φαντασιώσεις (αυνανισμός).

Στην περίοδο αυτή λαμβάνει χώρα η ωρίμανση πολλών ταυτόχρονα και κρίσιμων συναισθηματικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών του ατόμου τα οποία είχαν ήδη αρχίσει να αναπτύσσονται από την παιδική ηλικία.

Μέση Εφηβεία (15-17 ετών)
• Ο έφηβος βιώνει συναισθήματα παντοδυναμίας
• Ανάπτυξη της σεξουαλικής ταυτότητας (πλέον σταθερή) και σεξουαλικού προσανατολισμού (μπορεί να μην είναι σταθερός)
• Περαιτέρω σεξουαλικός πειραματισμός. Μπορεί και με άτομα του ίδιου φύλου.
• Βίωση του συναισθήματος του να είσαι ερωτευμένος

Εκτός από τους βιολογικούς παράγοντες παρατηρείται στο σχήμα ότι σημαντικό ρόλο έχει η συμπεριφορά των άλλων.

Οι θεωρίες δίνουν έμφαση στη μάθηση η οποία συντελείται μέσα από την ταύτιση με τους Σημαντικούς άλλους. Τα παιδιά ταυτίζονται και μιμούνται τη συμπεριφορά των άλλων και υιοθετούν τη συμπεριφορά, την αναπαράγουν. Π.χ. το κορίτσι βλέπει τη μητέρα του να σφουγγαρίζει, να σκουπίζει και κάνει το ίδιο. Το αγόρι βλέπει τον πατέρα του να οδηγεί και θέλει να δοκιμάσει και αυτό και οι ενήλικοι ενθαρρύνουν τα παιδιά να συμπεριφέρονται ανάλογα με το φύλο τους. Οι γονείς θα γράψουν πιο εύκολα ένα αγόρι σε σχολή ποδοσφαίρου παρά σε μια σχολή μπαλέτου και θα τον παροτρύνουν να παίζει με μπάλα παρά με κούκλες.

Όταν λέμε «σημαντικοί άλλοι»εννοούμε τα πρόσωπα που έχουν σημαντική αλληλεπίδραση και αυτοί είναι οι γονείς, οι συνομήλικοι, το σχολείο και η εκκλησία.

Γονείς: ιδιαίτερα σημαντικά πρότυπα όχι γιατί περνούν πολύ ώρα με τα παιδιά τους αλλά λόγω της ισχυρής προσκόλλησης των παιδιών στους γονείς. Οι γονείς έχουν διαφορετική συμπεριφορά στα παιδιά ανάλογα με το φύλο. Τα ρούχα που τους αγοράζουν, τα παιχνίδια, το πόσο συχνά τα αγκαλιάζουν, τα χαϊδεύουν. Επίσης έχουν διαφορετική αντίδραση σε αγόρι-κορίτσι. Όταν ένα αγόρι το πειράζει ένας συμμαθητής του και κλαίει θα το παρηγορήσουν αλλά θα περιμένουν να αντιδράσει πιο διεκδικητικά π.χ. να αντιδράσει στο πείραγμα ή να προσπαθήσει να του επιβληθεί, από ότι ένα κορίτσι που υπάρχει το στερεότυπο ότι τα κορίτσια είναι πιο ευαίσθητα, και χρειάζονται πιο πολύ προστασία. Τέλος, οι γονείς έχουν διαφορετικές προσδοκίες ανάλογα με το φύλο. Τι επάγγελμα θα κάνει αν είναι κορίτσι ή αγόρι ανάλογα με το φύλο τους. Τα παιδιά αφομοιώνουν όλες αυτές τις αντιδράσεις και μαθαίνουν να συμπεριφέρονται σύμφωνα με το φύλο τους.

Έπειτα έρχονται οι συνομήλικοι: Τα παιδιά μεταξύ τους είναι πολύ αυστηρά με το ποια συμπεριφορά είναι κοριτσίστικη και το ποια είναι αγορίστικη π.χ. λένε με απόλυτο τρόπο : τα αγόρια δεν παίζουν με κούκλες, δε φοράνε ροζ και αν ένα παιδί δεν συμμορφώνεται με τους κανόνες αυτούς το κοροϊδεύουν. Και επειδή κανένα παιδί δε θέλει να το κοροϊδεύουν το παιδί μέσα από την επαφή με τους συνομηλίκους του μαθαίνει αν κάτι είναι κοριτσίστικο ή αγορίστικο και συμμορφώνεται με αυτό. Φαίνεται οτι ήδη από την ηλικία των δυο ετών επιλέγουν παιχνίδια και δραστηριότητες σύμφωνα με τα ισχύοντα στερεότυπα για να μην τα κοροϊδέψουν τα άλλα παιδιά.
Σχολείο: Στο σχολείο το παιδί μαθαίνει κανόνες. Πηγαίνει για να μάθει γνώσεις αλλά εκτός από τις γνώσεις μαθαίνει πώς να συμπεριφέρεται μέσα από την ενθάρρυνση, την επιβράβευση, την τιμωρία. Και για το παιδί πρότυπο είναι ο δάσκαλος.
Εκκλησία: Εδώ προστίθεται ένα ακόμα πλαίσιο καθώς τα παιδιά από μικρή ηλικία έρχονται σε επαφή μέσα από το Κυριακό Σχολείο, τις κατασκηνώσεις τις ώρες συνάθροισης με την εκκλησία και από πολύ μικρή ηλικία διδάσκονται τι είναι σωστό τι δεν είναι, τι πρέπει, τι δεν πρέπει, τι επιτρέπεται και τι όχι σύμφωνα με το Λόγο του Θεού.

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο τρόπος ανατροφής και η καθοδήγηση στα θέματα του ρόλου του φύλου έχει πρωταρχική σημασία στη διαμόρφωση του φύλου. Τα παιδιά μαθαίνουν από τους άλλους είτε είναι γονέας, συνομήλικος, εκκλησία. Ανησυχεί όλους το αν ένα παιδί αγόρι ή κορίτσι ταυτίζεται με το φύλο του και θεωρεί τον εαυτό του αρσενικό ή θηλυκό. Επίσης, ανησυχούν μήπως το παιδί τους γίνει ομοφυλόφιλο. Σε αυτό το σημείο υπάρχει μεγάλη σύγχυση ως προς το τι είναι ταυτότητα του φύλου και τι ομοφυλοφιλία και η ταυτότητα του φύλου και η ομοφυλοφιλία θεωρούνται το ίδιο και αυτό είναι λάθος. Η ταυτότητα του φύλου είναι ότι το άτομο αποδέχεται ρόλο του ανατομικού του φύλου και ταυτίζεται με αυτό. Η ομοφυλοφιλία είναι σεξουαλική συμπεριφορά. Ένα άτομο που είναι ομοφυλόφιλο έχει αποδεχτεί ότι είναι άνδρας αλλά έχει ομοφυλόφιλη σεξουαλική συμπεριφορά.

Ο όρος ομοφυλοφιλία είναι όταν ένα άτομο αναπτύσσει σωματική και συναισθηματική σχέση με ένα άτομο του ίδιου φύλου, έχει ερωτική διάθεση και έλξη κατά προτίμηση ή αποκλειστικά για άτομα του ίδιου φύλου.Δεν αναγνωρίζεται πλέον ως διαταραχή αλλά ως σεξουαλική συμπεριφορά.

• Κατά προτίμηση ομοφυλόφιλος. Το άτομο αυτό έχει κατασταλάξει όσον αφορά τη σεξουαλική του προτίμηση και επιλέγει άτομα του ίδιου φύλου για να συνάψει σχέση.
• Ομοφυλοφιλική δραστηριότητα στην εφηβεία. Ο πειραματισμός γύρω από το σεξ παρατηρείται στην εφηβεία. Συνήθως είναι ήπιας έκφρασης περιοριζόμενη σε ομόφυλα παιχνίδια όπου τα παιδιά μπορεί να ακουμπούν τα γεννητικά όργανα άλλων παιδιών ή να αισθανθούν κάποιου είδους έλξη για ένα άτομο του ίδιου φύλου. Δεν έχει βρεθεί όμως ότι οι έφηβοι αυτοί που έχουν τέτοιου είδους εμπειρίες είναι ομοφυλόφιλοι και στην ενήλικη ζωή τους.Συνήθως αυτού του είδους οι εμπειρίες είναι στα πλαίσια του πειραματισμού και αφού περάσει αυτή η ηλικιακή περίοδος απωθούνται.
• Περιστασιακή ομοφυλοφιλία. Εκδηλώνεται σε καταστάσεις όπου η ετερόφυλη συντροφιά είναι αδύνατη ή ανύπαρκτη όπως σε κλειστά σχολεία, στο στρατό, στη φυλακή. Οι επιπτώσεις της και η εξέλιξη της εξαρτώνται από την ψυχοσύνθεση του ατόμου με την έννοια ότι όλα θα κριθούν από τον τρόπο με τον οποίο το άτομο θα βιώσει και θα ενσωματώσει ψυχικά αυτές τις εμπειρίες.
• Αμφιφυλοφιλία. Εμφανίζουν ταυτόχρονα ή εναλλακτικά κατά περιόδους ομοφυλοφιλική και ετεροφυλοφιλική συμπεριφορά. Μπορεί να είναι άτομα με ασαφή σεξουαλική ταυτότητα που προσπαθούν να εδραιώσουν κάποια επιθυμία και κάποια σεξουαλική συμπεριφορά επιχειρώντας διάφορες σχέσεις. Ή άτομα που αντιστέκονται στις ομοφυλοφιλικές τους τάσεις και προκειμένου να δείχνουν εντάξει απέναντι στον εαυτό τους και απέναντι στους άλλους ότι είναι «καθώς πρέπει» με τους κοινωνικούς κανόνες μπορεί να έχουν ετεροφυλική σχέση ακόμα και γάμο, έχουν οικογένεια και παιδιά και παράλληλα να διατηρούν ομοφυλοφιλικές επαφές.
• Η δια βίας ή μέσω έκδοσης ομοφυλοφιλία. Τα άτομα αυτά είχαν τραυματική εμπειρία και δυστυχώς η κατάληξη συνήθως είναι η εγκαθίδρυση μιας μόνιμης ομοφυλοφιλικής συμπεριφοράς.

Δεν έχουν βρεθεί τα αίτια του γιατί κάποιος είναι ομοφυλόφιλος. Υπάρχουν κάποιες ερμηνείας τις οποίες και θα δούμε.

Ερμηνείες
•Γενετικοί παράγοντες: Έρευνες σε διδύμους και σε οικογένειες ατόμων που υπάρχει ένα άτομο που είναι ομοφυλόφιλο έδειξαν ότι υπάρχει υψηλότερη συχνότητα ομοφυλοφιλίας σε διδύμους ομοφυλοφίλων και σε οικογένειες που έχουν ομοφυλόφιλο μέλος απο ότι σε γενικό πληθυσμό. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών δεν έχουν πλήρως τεκμηριωθεί.
•Βιολογικοί και ορμονολογικοί παράγοντες: Ανδρογονικές ουσίες διαφοροποιούν το κεντρικό νευρικό σύστημα και ειδικά τμήματα του υποθαλάμου κατά την εμβρυική ζωή καθορίζοντας τον σεξουαλικό προσανατολισμό του ατόμου. Ιδιαίτερα μια θεωρία εμπλέκει το ενδεχόμενο στρες της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, τα αποτελέσματα σε άλλες έρευνες αντικρούουν αυτά τα αποτελέσματα.
Οι πρώτες εμπειρίες του παιδιού στα πρώτα χρόνια της ζωής του φαίνεται ότι έχουν σημαντικό ρόλο στο σεξουαλικό προσανατολισμό του ατόμου. Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο παίζουν οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια και ιδιαίτερα η σχέση γονέα- παιδιού.
•Σχέση Παιδιού – Γονέα: Το παιδί όπως είπαμε μιμείται και ταυτίζεται τη συμπεριφορά των γονιών του. Αυτή η ταύτιση βοηθάει το παιδί να διαμορφώσει τον εαυτό του και τη δική του συμπεριφορά. Το παιδί έχει ανάγκη να βρει πρότυπο για να μιμηθεί και να ταυτιστεί και ο γονέας πρέπει να επιτρέπει στο παιδί, να του δίνει χώρο να ταυτιστεί μαζί του. Ας δούμε το παράδειγμα της σχέσης γονέα- γιου Έχει παρατηρηθεί ότι σε οικογένειες όπου ο γιος είναι προσκολλημμένος στη μητέρα του, η μητέρα του είναι επικρατούσα και ελέγχει τα πάντα. Ο πατέρας μπορεί να είναι απόμακρος, εχθρικός ή και απορριπτικός προς το γιο του και δεν επιτρέπεται στο παιδί να προσεγγίσει τον πατέρα του και ο πατέρας δε μπορεί με αυτή του τη στάση να δώσει ένα ισχυρό πρότυπο στο γιο του για να ταυτιστεί μαζί του. Έτσι το παιδί ταυτίζεται με τη μητέρα του.

•Ψυχαναλυτική Υπόθεση: Η Ψυχαναλυτική Θεωρία ανέπτυξε το οιδιπόδειο σύμπλεγμα για τα αγόρια και το σύμπλεγμα της Ηλέκτρας για τα κορίτσια. Ας δούμε το Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα. Στην ηλικία των 5 ετών το αγόρι βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα: Από τη μια μεριά αγαπά τη μητέρα του και τη θέλει αποκλειστικά για εκείνο και από την άλλη μεριά έχει ανταγωνισμό και φόβο με τον πατέρα του καθώς έχουν το ίδιο αντικείμενο αγάπης τη μητέρα του. Ο γιος φοβάται ότι ο πατέρας του θα τον τιμωρήσει και θα τον εκδικηθεί επειδή αγαπά και θέλει τη μητέρα του. Ο γιος λοιπόν θα μιμηθεί τη συμπεριφορά του πατέρα του, θα την υιοθετήσει, θα προσπαθήσει να του μοιάσει με την υπόσχεση ότι μια μέρα θα μεγαλώσει, θα γίνει άνδρας όπως ο πατέρας του και θα παντρευτεί μια γυναίκα όπως τη μητέρα του. Όταν όμως ο πατέρας είναι απόμακρος, εχθρικός, απορριπτικός και ο γιος είναι έντονα προσκολλημένος στη μητέρα του το αγόρι θα ταυτιστεί με την μητέρα του και θα λυθεί η σύγκρουση με τον πατέρα του αγαπώντας το ίδιο του το εαυτό όπως κάνει και η μητέρα του.

Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι οι σχέσεις των μελών της οικογένειας μεταξύ τους στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού συντελούν κατά κάποιο τρόπο στην εμφάνιση της ομοφυλοφιλίας αλλά το πώς και το γιατί ακριβώς επιδρούν παραμένουν ανεξιχνίαστα.

Αντι συμπερασμάτων
• Ενίσχυση του γονεϊκού ρόλου. Ο γονέας αποτελεί το πρότυπο συμπεριφοράς του για το παιδί ως προς το τι ρόλο θα έχει το παιδί καθώς επίσης και για το σεξουαλικό του ρόλο. Είδαμε οτι στη διαδικασία διαμόρφωσης του φύλου το κύριο σημείο είναι οτι το παιδί μαθαίνει μέσω της ταύτισης.

• Ενίσχυση συμπεριφοράς του παιδιού βάση των κοινωνικών στερεοτύπων του φύλου του. Τα παιδιά χρειάζονται καθοδήγηση. Χρειάζεται κάποιος να τους πει τι μπορεί να κάνει και τι όχι. Χρειάζονται ώθηση προς το τι συμπεριφορά θα αναπτύξουν και οι γονείς είναι αυτοί που το κάνουν.

• Αν αδυνατούν οι γονείς έρχεται το ευρύτερο πλαίσιο να υποστηρίξει και να πλαισιώσει το παιδί. Έχουν έρθει γονείς στο γραφείο μου για συμβουλευτική επειδή το παιδί τους εμφανίζει ομοφυλοφιλικά στοιχεία και σε ειδικούς εκτός του χριστιανικού πλαισίου τους πρότειναν να το αφήσουν να εκφραστεί ελεύθερα και να κάνει μόνο του την επιλογή που θέλει χωρίς να απαντουν στις ανησυχίες τους για τι θα γίνει στο μέλλον.ενθαρρύνουν λέγοντας τους “ε, και τι έγινε;” Και εδώ παίζει ρόλο αντιμετώπιση μέσα στο χριστιανικό πλαίσιο που είναι διαφορετικό.

• Το περιβάλλον που συναναστρέφεται ένα παιδί, μετά ο έφηβος και αργότερα ο ενήλικας διαδραματίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στις συμπεριφορές που θα αναπτύξει. Είπαμε προηγουμένως ότι οι έφηβοι συχνά πειραματίζονται ομόφυλες συμπεριφορές. Σε ένα χριστιανικό πλαίσιο που υπάρχει ο έλεγχος του Θεού τέτοιου είδους συμπεριφορές μπορεί να αποθαρρύνονται και να μην επιτρέψουν στον έφηβο να έχει τέτοιες εμπειρίες. Αυτό είναι καλύτερο για τον καθένα. Μετέπειτα στην ενήλικη ζωή η επιλογή του συντρόφου και γενικότερα η ερωτική ζωή του ατόμου είναι σημαντικό να βασίζεται στις αρχές του Θεού προκειμένου να χτίζονται σχέσεις και συμπεριφορές με βάση τις αρχές και τις αξίες του Ευαγγελίου.

Ίλια Χατζή, Ψυχολόγος MSc

Η διάλεξη σε μορφή παρουσίασης είναι διαθέσιμη εδώ.

(Από την εκδήλωση: “Η Ομοφυλοφιλία Μέσα στην Εκκλησία“)

 

By | 2016-04-27T09:11:25+00:00 April 26th, 2016|ΚΟΙΝΩΝΙΑ|0 Comments

About the Author:

Giorgos studied Biology at the University of Patras, Greece and did his Master's in Philosophy of Science at the University of Athens. He works at the pharmaceutical sector while doing his PhD in Philosophy. Giorgos is the coordinator for "Imago Dei", a place where Christians and non-Christians meet to exchange opinions about their worldview and overall perception of reality.