ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΝΑΒΗ

Στις μέρες μας γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια να γίνει δεκτό το αίτημα της πλήρους αποποινικοποίησης της κάνναβης σε πολλές χώρες. Πριν προχωρήσουμε περαιτέρω ας ρίξουμε μια ματιά στο νομικό πλαίσιο εντός και εκτός Ελλάδας.

Η κάνναβη όπως και άλλες ναρκωτικές ουσίες ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων «ελαφριών ναρκωτικών». Ειδικότερα η Συνθήκη του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά που ισχύει από το 1961 κατατάσσει την κάνναβη στην κατηγορία των ελεγχόμενων (παράνομων) ουσιών μαζί με άλλα φυτά όπως η παπαρούνα του οπίου, τα φύλλα της κόκας, αλλά και τα παράγωγά τους. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει ένα ενιαίο πλαίσιο για την κάνναβη, είτε για την ιατρική είτε για την «ευφορική χρήση». Περίπου 14 χώρες έχουν αποποινικοποιήσει ή νομιμοποιήσει την κάνναβη κυρίως για ιατρική χρήση. Για παράδειγμα σε Γερμανία, Δανία, Φιλανδία, Νορβηγία, Μεγάλη Βρετανία, Αυστρία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία η κάνναβη χρησιμοποιείται για ιατρικούς λόγους κατόπιν συνταγογράφησης. Αντίθετα στο Βέλγιο σύμφωνα με Υπουργική Απόφαση του 2005, η κατοχή 3 γραμμαρίων κάνναβης είναι αποποινικοποιημένη για όλους τους ενήλικες, όπως και η καλλιέργεια ενός φυτού. Η ρύθμιση βέβαια αφορά κατά βάση τους χρήστες της «ευφορικής κάνναβης». Στην Ολλανδία η καλλιέργεια για προσωπική χρήση (μέχρι 5 φυτά) είναι αποποινικοποιημένη, αλλά η πιο μαζική καλλιέργεια (για την κάλυψη των αναγκών των coffeeshop) δεν είναι νόμιμη. Στην Αγγλία η ιατρική χρήση της κάνναβης δεν έχει νομιμοποιηθεί, αλλά κυκλοφορεί νόμιμα ένα συνθετικό σκεύασμα κάνναβης που παράγεται εκεί. Στην Εσθονία η κατοχή μέχρι 7.5 γραμμαρίων κάνναβης θεωρείται ότι προορίζεται για προσωπική χρήση, έχει αποποινικοποιηθεί και επιβάλλεται μόνο χρηματικό πρόστιμο. Στις ΗΠΑ από το 1996 που η Καλιφόρνια νομιμοποίησε την ιατρική χρήση κάνναβης, σε 24 Πολιτείες όσοι δηλώνουν ασθενείς και βγάλουν ειδική κάρτα- άδεια από γιατρό μπορούν να προμηθεύονται νόμιμα κάνναβη από ειδικά καταστήματα- φαρμακεία (dispensaries). Επίσης πολλές πολιτείες των ΗΠΑ έχουν προχωρήσει στην πλήρη αποποινικοποίηση της κάνναβης. Στην χώρα μας προσφάτως νομιμοποιήθηκε η ιατρική χρήση της κάνναβης, βεβαίως η κατοχή ακόμη και μικροποσότητας διώκεται ποινικώς (Ν. 4139/2013).

Τι είναι όμως αυτό που ωθεί τόσο να στηρίξει την πλήρη αποποινικοποίηση μιας τέτοιας ουσίας; Δεν αναφερόμαστε στην ιατρική χρήση που γίνεται στο πλαίσιο μιας ελεγχόμενης συνταγογράφησης αλλά στην λεγόμενη «ευφορική χρήση». Μήπως κάποιοι το στηρίζουν γιατί η κάνναβη είναι πιο «αθώα» και «υγιεινή» από το αλκοόλ ή τον καπνό; Την απάντηση θα πρέπει να την ψάξουμε μάλλον στην οικονομία.  Ένας νέος τομέας του εμπορίου αναπτύσσεται σ’ όλο τον κόσμο μετά την αποτυχία των υπόλοιπων ουσιαστικά «ευφορικών ουσιών» (καπνός, αλκοόλ, ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά). Αυτός είναι το εμπόριο ινδικής κάνναβης. Για παράδειγμα η συνολική αγορά της κάνναβης στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα 37-44 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2020 και θεωρείται ο πιο ραγδαία αναπτυσσόμενος κλάδος της Αμερικανικής οικονομίας. Σαφώς λοιπόν μια μεγάλη μερίδα θα ευνοηθεί οικονομικά από την πλήρη αποποινικοποίηση του συγκεκριμένου προϊόντος χωρίς να αναφέρουμε τα ίδια τα κράτη που θα αποκτήσουν άλλη μια πηγή πλούτου μέσω της φορολόγησης.

Ο άνθρωπος πάντα επιδιώκει την «μαγική λύση» σ’ ότι αντιμετωπίζει στην ζωή του. Η έννοια της ευτυχίας ταυτίζεται κυρίως στην σύγχρονη μεταμοντέρνα κοινωνία με τις ηδονές και τις γρήγορες απολαύσεις. Η κάνναβη φαίνεται να ανταποκρίνεται για την ώρα σ’ αυτό. Είναι πιθανό μέσα σε δέκα χρόνια η κάνναβη να θεωρείται μη επαρκής να το επιτύχει αυτό. Την θέση της λοιπόν θα πάρει μια άλλη ουσία και ούτω καθεξής. Μην έχουμε αυταπάτες την ανθρώπινη κατάσταση δεν την «γιατρεύουμε»  με την λήψη ενός «φαρμάκου». Οι ναρκωτικές ουσίες όπως η κάνναβη δεν συνδέονταν πάντα με την προσωπική διασκέδαση αλλά αποτελούσαν για πολλούς πρωτόγονους πολιτισμούς μέσα για την επικοινωνία με το «θείο». Δεν είναι τυχαία λοιπόν η χρήση τους από το New Age κίνημα. Η κάνναβη δεν αποτελεί εξαίρεση χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα σε τελετές Σαντερία (θρησκεία αφρικάνικης καταγωγής που ανθεί στην Λατινική Αμερική και αποτελεί μείγμα ανιμισμού, μαγείας και καθολικισμού).

Για τον χριστιανισμό η νάρκωση και η τεχνητή απάθεια που προκαλούνται από τις υλικές απολαύσεις δεν είναι στόχοι της επίγειας ζωής του ανθρώπου (Προς Ρωμαίους 14,17). Στην βίβλο δεν υπάρχει εδάφιο που να αναφέρεται στην χρήση ναρκωτικών ουσιών όμως υπάρχουν προτροπές για τον σεβασμό των νόμων της πολιτείας (Προς Ρωμαίους 13,7), για την αυτοσυγκράτηση (Προς Τίτο 2,12, Α Πέτρου 4,7) και την νηφαλιότητα (Προς Εφεσίους 5,18). Ο άνθρωπος για την χριστιανική σκέψη δεν είναι ένα αυτόματο των επιθυμιών και των παθών του (Α Κορινθίους 6,12). Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα δεν μπορούμε να στηρίξουμε ότι η χρήση ναρκωτικών για διασκέδαση επιδοκιμάζεται από τον χριστιανισμό, μάλλον το αντίθετο ισχύει. Η χρήση όμως τέτοιων ουσιών για καθαρά ιατρικούς και θεραπευτικούς σκοπούς δεν μπορεί να θεωρηθεί αντίθετη της Βίβλου. Υπάρχουν όμως κίνδυνοι που ελλοχεύουν ακόμη και στην ιατρική χρήση τέτοιων ουσιών που θα πρέπει να ερευνηθούν από επιστήμονες που δεν θα βάλουν ως κριτήριο οικονομικούς παράγοντες όπως πχ το κόστος άλλων φαρμάκων. Μην ξεχνάμε την αύξηση της κατανάλωσης συνταγογραφούμενων αντικαταθλιπτικών και ηρεμιστικών σε πολλές αναπτυγμένες χώρες της Δύσης. Σε κάθε περίπτωση η κριτική στάση απέναντι στην κάνναβη και σε κάθε ουσία που επηρεάζει την διάθεση και βέβαια την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου δεν είναι υποχρέωση μόνο του χριστιανού αλλά του κάθε ανθρώπου που θέλει πραγματικά να είναι αντικειμενικός και ορθολογιστής.

Βρασίδας Πολυμενάκος

Δικηγόρος

By | 2017-12-13T12:56:11+00:00 December 13th, 2017|Uncategorized|0 Comments

About the Author:

Giorgos studied Biology at the University of Patras, Greece and did his Master's in Philosophy of Science at the University of Athens. He works at the pharmaceutical sector while doing his PhD in Philosophy. Giorgos is the coordinator for "Imago Dei", a place where Christians and non-Christians meet to exchange opinions about their worldview and overall perception of reality.