GAY PRIDE & GAY HUMILITY

H ρητορική είναι επιτυχημένη. Αλλά δυστυχώς πρόκειται για ένα είδος ρητορικής σχεδιασμένης να διεγείρει συναισθήματα χωρίς το παραμικρό ίχνος σκέψης. Κι αυτό είναι πάντα επικίνδυνο. Σε μία αφίσα του gay pride της Θεσσαλονίκης που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο (βλ. παρακάτω), για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να διαβάσει τη φράση “σταυρώθηκε και για εμάς”, η οποία -αν και σωστή- φανερώνει την εκπληκτική άγνοια των όσων την εμπνεύστηκαν σχετικά με το όλο πλαίσιο της σταύρωσης. Αλλά όπως είπαμε, πρόκειται για ρητορική που έχει σαν στόχο τη συναισθηματική φόρτιση και όχι τη σκέψη. Η αγάπη που προφασίζεται η συγκεκριμένη ομάδα (χρησιμοποιώ τη λέξη “ομάδα” ακριβώς επειδή σαν τέτοια προβάλλεται από τα μέλη της) στερείται περιεχομένου, ακριβώς επειδή στερείται κάποιου ορισμού περί ανθρώπου, πέρα του ότι “κάνω αυτό που θέλω, επειδή έχω το δικαίωμα” (περί της ασάφειας του όρου “δικαίωμα” μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Αλλά αν ακολουθήσει κανείς τις λογικές προεκτάσεις αυτού του τρόπου σκέψης, τα αποτελέσματα για το κοινωνικό σύνολο θα είναι καταστροφικά. Η αγάπη μου για κάποιον/κάτι δε σημαίνει απαραίτητα ότι συμφωνώ μαζί τους ή ότι μου αρέσει  το αντικείμενό της, αλλά οφείλει να περιλαμβάνει ότι επιθυμώ να το δω να γίνεται καλύτερο. Πράγμα που απαιτεί έναν ορισμό, μία περιγραφή του “καλύτερου” και του “χειρότερου”. Και χωρίς να έχουμε κατά νου έναν ορισμό του ανθρώπου κι ένα σκοπό για αυτόν, πέρα από το ότι “κάνω αυτό που θέλω”, η αγάπη γίνεται ένα ρητορικό τέχνασμα και τίποτε άλλο. Πράγμα τραγικό, ιδίως για κάτι που αποτελεί τον πυρήνα της ύπαρξης του ανθρώπινου γένους.

Εγείρεται λοιπόν αναπόφευκτα το ερώτημα “γιατί επιλέχθηκε ο όρος “pride”?” (Ελλ: υπερηφάνεια) Αν η φράση σημαίνει “είμαι υπερήφανος που είμαι ομοφυλόφιλος” λογικά ακολουθεί η ερώτηση “και για ποιο λόγο είσαι υπερήφανος για κάτι τέτοιο;” Τι είναι αυτό που προσδίδει στην ομοφυλοφιλία τόση αξία ώστε κάποιος να είναι υπερήφανος για αυτή; Μία πιθανή απάντηση θα μπορούσε να είναι “είμαι υπερήφανος που είμαι αυτός που είμαι”, κάτι που στερείται ολότελα νοήματος και για το οποίο μπορούμε να κάνουμε την ίδια ερώτηση: “για ποιο λόγο πρέπει να είσαι υπερήφανος για κάτι τέτοιο;”. Προφανώς και δεν περιμένουμε κάποια απάντηση. Αλλά το ερώτημα παραμένει: γιατί επιλέχθηκε η έννοια της υπερηφάνειας (μίας παραδοσιακά επιζήμιας ιδιότητας) και όχι για παράδειγμα της ταπεινοφροσύνης; Αυτό που ρωτάμε και στο οποίο επιθυμούμε μία απάντηση είναι το με ποιον τρόπο το όλο κίνημα του gay pride μπορεί να συνεισφέρει θετικά στο κοινωνικό σύνολο; (και κατά συνέπεια, τι σημαίνει “θετική συνεισφορά;”) Το να τροφοδοτείται το άτομο με μία αστήρικτη εντύπωση αξίας και υπερηφάνειας στο τέλος καθίσταται καταστροφικό για το ίδιο αλλά και την κοινωνία, ιδίως με την απουσία μιας κοσμοθεωρίας που μπορεί να τα ερμηνεύσει. Είναι απίστευτα εύκολο να εξυψώσω τον εαυτό μου, όπως είναι απίστευτα δύσκολο να υπηρετήσω τον άλλο. Εξ’ ου και η αντιπαραβολή των όρων “υπερηφάνεια” και “ταπεινοφροσύνη”. Αλλά ποιο μεταφυσικό πλαίσιο θα ορίσει τι σημαίνει “εξύψωση” και “υπηρεσία”; Μέσα στη διαμάχη των έξυπνων και ρηχών ρητορικών μπορεί να υπάρχει απάντηση;

Τι συνιστά τελικά αγάπη; Η άνευ όρων συμφωνία ή κάτι περισσότερο;  Η Χριστιανική κοσμοθεωρία εντοπίζει την Αγάπη στην καρδιά ενός Θεού, ο οποίος καλεί σε μετάνοια χωρίς να διστάζει να γνωστοποιεί τις αντιρρήσεις Του. Η ανθρώπινη αξία μέσα από τα μάτια της Χριστιανικής κοσμοθεωρίας έχει ένα σαφές θεμέλιο και η Χριστιανική αγάπη έχει περιεχόμενο, ουσία, σκοπό και σαφή χαρακτήρα. Η διαφωνία των Γραφών με ορισμένες πρακτικές είναι μία έκφανση αυτής της αγάπης. Όπως είναι και οι ερωτήσεις που τέθηκαν σε αυτό το κείμενο.

Του Γιώργου Καλαντζή

 

12980547_10208963003091812_938378325_n-2

By | 2016-06-22T17:04:55+00:00 June 20th, 2016|ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ|0 Comments

About the Author:

Giorgos studied Biology at the University of Patras, Greece and did his Master's in Philosophy of Science at the University of Athens. He works at the pharmaceutical sector while doing his PhD in Philosophy. Giorgos is the coordinator for "Imago Dei", a place where Christians and non-Christians meet to exchange opinions about their worldview and overall perception of reality.